Home

Neolitycznych monumentów nie budowano z kamieni, lecz rzeźbiono bezpośrednio w litej skale. Rzeźbienie monumentów neolitycznych, odbywało się poprzez usuwanie, zeskrobywanie materiału kamiennego, aż do uzyskania pożądanego kształtu. Rzucające się w oczy podobieństwa wyrzeźbień wielu monumentów kamiennych, widoczne na całym świecie, jednoznacznie wskazują na podobny czas, w którym musiały zostać wykonane. Wszystkie rzeźby skalne, wymienione na stronie, zostały wykonane ok. 2600–2400 p.n.e.

Imitacje bloków skalnych – okres zniszczeń, ok. 2500–2400 p.n.e.

Neolityczne imitacje murów

Prawdopodobnie wszystkie struktury neolityczne na świecie, były wyskrobywane i rzeźbione w litej, najczęściej macierzystej skale, w okresie ok. 2600–2500 p.n.e. Później, ok. 2500–2400 p.n.e., monumenty architektoniczne przerzeźbiano mozaikami imitującymi bloki, głazy, kamienie i cegły. Jednym ze skutków owych przerzeźbień jest „mur, który nie jest murem”, lecz wymozaikowaną, monolityczną ścianą skalną, zniwelowaną uprzednio w pionie.

Być może jedną z trudności, na jakie napotykamy od tak dawna, w interpretacji monumentów neolitycznych – jest „mur jako mozaika”, jako wymozaikowana w imitację kamiennego muru ściana z litej skały. Prawdopodobnie wszystkie ściany skalne monumentów neolitycznych na świecie powstawały (2600–2500 p.n.e.), przez niwelację litej skały w pionie i były mozaikowane bądź gładkie, zaś murów z osobnych kamieni – w owym czasie – w ogóle nie wykonywano. Łatwiej było wyskrobać, wyrzeźbić ścianę w litej – bardziej miękkiej wówczas – skale, niż wyskrobywać każdy głaz z osobna i budować z nich mur.

Cóż to jest mozaika imitująca wielkie głazy lub mniejsze kamienie? Otóż, kiedy widzimy mur wykonany w epoce miękkich skał, jak np. jakikolwiek mur w Machu Picchu, w Sacsahuaman koło Cuzco, w Baalbek, w Karnaku, Luksorze, Edfu, czy fragment Muru Hadriana, oddzielającego rzekomo Szkocję od Anglii, widzimy po prostu mur – czyli strukturę wzniesioną, zbudowaną z kamieni. Tymczasem jest to ściana, struktura wyskrobana i wyrzeźbiona w litej skale związana integralnie z podłożem skalnym (ang.: bedrock), i wymozaikowana we wzór imitujący kamienie lub duże głazy. A więc niejako kluczem do świata epoki miękkich skał jest „mur, który nie jest murem”, lecz monolityczną, wymozaikowaną ścianą skalną, łudząco przypominającą ścianę zbudowaną z kamieni.

Na licznych neolitycznych strukturach architektonicznych, jak choćby w wielu miejscach piramid w Gizie i cyklopowych ścianach w Sacsahuaman i Ollantaytambo w Peru (gdzie mozaika imitująca głazy jest płytko wydrążona), gołym okiem widać, że „głazy” łączą się z sobą, stanowiąc jedną gigantyczną ścianę skalną. Owe płytko wyrzeźbione obrysy rzekomych kamiennych głazów, ujawniają jedynie mozaikę kamienną. I taka jest reguła odnosząca się do niemal wszystkich monumentów architektonicznych epoki miękkich skał, na całym świecie – zamiast kamieni, głazów, bloków skalnych, kładzionych jeden na drugim, murowanych ścian i wszelkich innych konstrukcji budowanych, wznoszonych przez człowieka – jest mozaika – wyrzeźbiona, wydrążona w litej skale, w monolicie skalnym.

Dlaczego rzeźbiono mozaikę imitującą bloki skalne?

Złoty, boski okres gładzony był zapewne interpretowany jako czas wielkiej przychylności bogów, którzy zmiękczyli wszystkie kamienie na świecie, umożliwiając ludziom rzeźbienie pałaców, zamków, domów i mieszkań wprost w skałach – bez potrzeby uciążliwego ich budowania.

Imitacje bloków skalnych, głazów i kamieni rzeźbiono (w okresie zniszczeń) po to, aby pokazać bogom, że monumenty zostają niszczone zgodnie z ich wolą.

Wyrzeźbienia w monolitycznych skałach imitujące bloki skalne i kamienie

Taka jest reguła dotycząca być może wszyskich monumentów kamiennych wyrzeźbionych w epoce miękkich skał: – zamiast budowli z bloków skalnych, głazów, kamieni lub cegieł – są tylko mozaiki je imitujące. Powierzchnia Piramidy Cheopsa również została przerzeźbiona w imitacje bloków i kamieni.

1. 2. 3. 4. 5. 6.

1. Świątynia Izydy, File, Egipt. Celowe zeszlifowania mozaiki imitującej bloki skalne ujawniają monolityczną rzeźbę całego monumentu i brak „bloków skalnych”, z których rzekomo monument został „zbudowany”. Creative Commons Autor: Gaspa   2. Jelenia Góra, Polska. Neolityczny monument, wyrzeźbiony w monolitycznej skale, w podobnym czasie, co Piramida Cheopsa w Egipcie. Oszpecające sylwetkę monumentu wyrzeźbienia imitujące bloki skalne zostały wykonane po to, aby bogowie widzieli, że ludzie niszczą to, co kazali im zniszczyć. Mozaikę imitującą bloki skalne, rzeźbiono w pierwotniej gładzonej rzeźbie monumentu. Podobnie rzeźbiona była mozaika imitująca bloki skalne na pierwotnej, gładzonej powierzchni Piramidy Cheopsa i Chefrena.  3. „Twierdza Inków” w Sacsahuaman, Peru. Około 2500 lat p.n.e., w trzech gigantycznych ścianach skalnych wyryto piękną mozaikę imitującą wielkie głazy, która łudzi do dziś, że są to „mury zbudowane ze ogromnych, ściśle dopasowanych głazów”. Otóż nie są to głazy, lecz mozaika imitująca wielkie głazy. Kiedy robotnicy usunęli trawę w kilku miejscach (w 2006 roku), okazało się, że „tkwiące w trawie głazy” – nimi nie są. Niemal wszystkie „głazy” w Sacsahuaman są integralną częścią naturalnego podłoża wapiennej skały, która ok. 2600–2500 lat p.n.e. została zniwelowana, wyrzeźbiona i wymozaikowana w cudowną mozaikę cyklopową, imitującą wielkie głazy. Podobnie jest ze wszystkimi piramidami w Egipcie, Sudanie, Ameryce Środkowej, Europie i Azji, które także nie zostały „zbudowane”, lecz wyrzeźbione w skalnych górach lub wzniesieniach. Zamiast bloków skalnych, głazów lub kamieni, jest tylko mozaika wyryta kamiennym, miedzianym lub brązowym rylcem. Creative Commons Autor: sancho_panza   3. Świątynia Portunusa, Rzym. Skała bazaltowa. Neolit. Celowe zeskrobania mozaiki imitującej bloki skalne ujawniają, że bloków skalnych nie ma, że monument jest rzeźbą wykonaną w monolitycznej skale. Uważa się, świątynia została „wybudowana” między 80 a 50 r. p.n.e.  5. Chichen Itza, Meksyk. 2008 r. Celowe zniszczenia–zeskrobania pierwotnej mozaiki imitującej bloki skalne, ujawniają monolityczną rzeźbę całego monumentu i brak „bloków skalnych”, z których rzekomo monument został „zbudowany”. Uważa się, że pierwsze „budowle” w Chichen Itza zostały „wzniesione” ok. 700 r. Creative Commons Autor: *amelia*   6. Karnak, Egipt. 2006 r. Okres zniszczeń. Celowe zniszczenia–zeskrobania hieroglifów i mozaiki imitującej bloki – ujawniają monolityczną skałę całej Świątyni Amona. Creative Commons Autor: Sally Payne  

Wiele neolitycznych monumenów w Europie i Egipcie zostawało najpierw rzeźbionych na gładko, następnie przerzeźbiano je mozaikami imitującymi bloki, głazy lub kamienie, a następnie zeskrobywano mozaiki, pozostawiając znowu powierzchnie gładkie. Celowe zeszlifowania mozaiki imitującej bloki skalne ujawniają monolityczne rzeźby monumentów i brak „bloków skalnych”, z których rzekomo zostały „zbudowane”. I taka jest reguła dotycząca być może wszyskich monumentów kamiennych wyrzeźbionych w epoce miękkich skał: – zamiast budowli z bloków skalnych, głazów lub kamieni – są tylko mozaiki je imitujące.

1. 2. 3. 4. 5. 6. 7.

1. Świątynia Luksorska, Egipt. 2007 r. Około 2600–2400 p.n.e. Kolumny wraz z architrawami zostały ewidentnie wyrzeźbione w monolitycznej skale (wapiennej). Zdjęcie ujawnia brak bloków skalnych i monolityczną rzeźbę monumentu. Uważa się, że Świątynię Amona w Karnaku „budowano” w XX–XVIII w. p.n.e. Creative Commons Autor: astique   2. Piramidy w Meroe, Sudan. 2005 r. Zostały wyrzeźbione w ostańcach piaskowych, ok. 2600–2400 p.n.e. Częściowo zeskrobana mozaika imitująca bloki ujawnia, że bloków skalnych nie ma, że piramida nie została „zbudowana” z kamiennych bloków, lecz jest wyrzeźbiona w monolitycznej skale. Uważa się, że piramidy w Meroe „zbudowano” w VI w. p.n.e. Creative Commons Autor: zagordemores   3. Zamek Okayama, Japonia. 2009 r. Kamienie wyrzeźbione w kamieniu. Rzeźba mozaiki imitującej bloki i kamienie w pierwotnej, wyrzeźbionej na gładko, monolitycznej ścianie granitowej. Źródła podają, że zamek został „zbudowany” w XIV w. Creative Commons Autor: jpellgen   4. Piramida Cheopsa mogła być wyrzeźbiona pierwotnie na gładko, podobnie jak szczyt Piramidy Chefrena. W późniejszym okresie zniszczeń, ok. 2500–2400 p.n.e., piramidę przerzeźbiono we wzór imitujący bloki skalne, podobny niejako do „szachownicy” widocznej na zdjęciu. Pod koniec okresu zniszczeń, niemal cała „szachownica” została oszpecona (widocznymi na zdjęciu), przerzeźbieniami imitującymi bloki skalne, głazy i kamienie.  5. Cortona, Włochy. Bazalt. Pierwotna, gładzona rzeźba bazaltowego domu została przerzeźbiona w okresie zniszczeń, ok. 2500–2400 p.n.e., mozaikami imitującymi bloki i kamienie. Uważa się, że ratusz „zbudowano” ok. 1240 roku. Creative Commons Autor: Patrick Denker   6. Cortona, Włochy. 2009 r. Pierwotna, gładzona rzeźba bazaltowego domu została przerzeźbiona w okresie zniszczeń, ok. 2500–2400 p.n.e., mozaikami imitującymi bloki i kamienie. Creative Commons Autor: PhillipC   7. Funchal, Madera, Portugalia. 2006. Skała bazaltowa. Niedokończone rzeźbienie mozaiki imitującej bloki skalne, w pierwotnej, gładkiej powierzchni monumentu. Creative Commons Autor: luisvilla  

Przerzeźbianie pierwotnych, gładzonych powierzchni monumentów – mozaiką imitującą bloki, kamienie i cegły – odbywało się niemal na całym świecie, i w tym samym czasie, ok. 2500–2400 p.n.e.

1. 3. 4. 5. 6. 7.

1. Karnak. Zdjęcie archiwalne, ok. 1890 r. Piramida Cheopsa została „zbudowana” z podobnych „bloków skalnych”, jak na zdjęciu. Na pierwszym planie – struktura architektoniczna wyrzeźbiona w monolitycznej skale. Później została wymozaikowana w imitację bloków skalnych. Gdyby struktura została „zbudowana” z osobnych bloków skalnych, to szczytowe bloki nie mogłyby utrzymać się w takim układzie. I taka jest reguła odnosząca się niemal do wszystkich monumentów neolitycznych na całym świecie – zamiast bloków skalnych, głazów i kamieni – jest jedynie mozaika je imitująca – wyrzeźbiona, wydrążona w litej skale, w monolicie skalnym.  3. Tyr (obecny Sur), Liban. 2008 r. Skała wapienna. Neolityczny monument ewidentnie został wyrzeźbiony w monolitycznej skale – nie zaś „zbudowany”. Bloków skalnych nie ma. Zamiast bloków skalnych, są jedynie wydrążone w skale obrysy imitujące bloki. Uważa się, że monument jest rzymskim aweduktem „zbudowanym” w I w. Creative Commons Autor: spdl_n1   4. Cortona, Włochy. 2006 r. Neolityczna brama. Niedokończona rzeźba imitacji bloków w monolitycznej skale. Ani bloków skalnych, ani kamieni monument nie zawiera. Creative Commons Autor: Guðskraftur   5. Hampi, Indie. 2005 r. Granit. Okres gładzony i okres zniszczeń. Czyżby monolityczna wieża została ustawiona na fundamencie z bloków granitowych? Nic podobnego. Bloki widoczne na zdjęciu są jedynie mozaiką imitującą bloki – wykonaną w okresie zniszczeń, ok. 2500–2400 p.n.e. Charakterystyczne, częściowo ślepe otwory okienne, w których zalegają nieusunięte pozostałości skalne, także wskazują na III tysiącl. p.n.e. Uważa się, że monumenty w Hampi pochodzą z XV w. Creative Commons Autor: Thejo   6. Fort Golkonda, Indie. 2004 r. Okres gładzony i okres zniszczeń. Wielkie zniwelowania w litej, monolitycznej skale granitowej. Powierzchnia monumentu pozostała z pierwotnego okresu gładzonego, natomiast ściany zostały przerzeźbione mozaiką imitującą bloki i kamienie. Creative Commons Autor: robohit   7. Cytadela w Akce, Izrael. 2010 r. Skała wapienna. Okres gładzony i okres zniszczeń. Nie są to „normalne” ruiny, lecz autentyczne, zachowane w dobrym stanie przerzeźbienia z okresu zniszczeń, ok. 2500–2400 p.n.e. Creative Commons Autor: mhaithaca    

Monumenty wyrzeźbione w monolitycznych skałach – bloków skalnych nie ma

Luksor, Egipt. 2007 r. Na wielu fragmentach świątyń wyraźnie widoczny jest brak bloków skalnych, z których świątynie zostały rzekomo „zbudowane”. Natomiast bloki skalne widoczne w wielu miejscach są jedynie wyrzeźbieniami imitującymi bloki. Widoczne na zdjęciach kolumny wraz z architrawami nie zawierają bloków – zostały więc wyrzeźbione w monolitycznej skale. Uważa się, że Świątynię Amona w Karnaku budowano w XX–XVIII w. p.n.e. 

1.  2.  3.  4.

1. Luksor, Egipt. Bloków skalnych nie ma. Kolumny wraz z architrawami zostały ewidentnie wyrzeźbione w monolitycznej skale. Creative Commons Autor: Sitomon   2. Karnak, Egipt. 2008 r. Bloków skalnych nie ma. Cała świątynia została wyrzeźbiona w naturalnych formacjach skalnych. Creative Commons Autor: Dain Sandoval   3. Na pierwszym planie Piramida Chefrena, w tle Piramida Cheopsa. 2007 r. Długie, kilkunastometrowe tarasy niewymozaikowanej, litej skały (kilka tarasów od spodu piramidy) ujawniają brak bloków skalnych. Creative Commons Autor: ClifB   I Piramida Chefrena. Drugi taras od spodu monumentu pozostał w ogóle niewymozaikowany w imitację bloków skalnych, zaś na tarasie trzecim, widoczne są pionowe i poziome wyżłobienia imitujące bloki skalne.  4. Western Wall Tunnel, Jerozolima, Stare Miasto, Izrael. 2009 r. Długość tunelu: 500 m. Skała wapienna. Czyżby do wydrążonego w litej skale tunelu transportowano duże bloki skalne, aby wyłożyć nimi kamienne ściany tunelu? Oczywiście, że nie. Tunel został wydrążony w litej skale i nie było potrzeby wykładania ścian i stropów blokami skalnymi i kamieniami. Otóż pierwotnie, ok. 2600–2500 p.n.e., tunel został wyrzeźbiony w sposób gładzony, tzn. bez żadnych mozajek imitujących głazy, bloki lub kamienie. Następnie, w okresie zniszczeń, ok. 2500–2400 p.n.e., gładzone ściany, stropy i podłogi tunelu zostawały, wręcz maniakalnie, przerzeźbiane mozaikami imitującymi głazy, bloki lub kamienie. I tak było niemal w całym ówczesnym świecie. Creative Commons Autor: acroll   

Niemal wszystkie monumenty skalne, z epoki miękkich skał, były początkowo, 2600–2500 p.n.e., wyrzeźbione na gładko. Następnie, w okresie zniszczeń, ok. 2500–2400 p.n.e., monumenty zostawały przerzeźbiane mozaikami imitującymi bloki, głazy, kamienie lub cegły.

1. 2. 3. 4. 5. 6.   

1. Lanzarote, Wyspy Kanaryjskie, Hiszpania. Bazalt. Niedokończone rzeźbienie mozaiki (od prawej strony monumentu), imitującej bloki skalne, w pierwotnej, gładkiej powierzchni monumentu.  2. Narni, Włochy. 2006. Pierwotnie (2600–2500 p.n.e.), powierzchnie ścian były rzeźbione na gładko – ściana różowa. Następnie (2500–2400 p.n.e.), zostawały przerzeźbiane (metodą wypalania celtem) mozaikami imitującymi bloki skalne, głazy, kamienie lub cegły. Na ścianie różowej, widoczne są początkowe wyrzeźbienia imitujące bloki skalne. Gdyby cała ściana została podobnie wyrzeźbiona, sprawiałaby wrażenie ściany „zbudowanej ze skalnych bloków”, a tak widzimy, że całość jest wyrzeźbiona w litej skale. Creative Commons Autor: ho visto nina volare   3. Trevi, Włochy. 2006. Pierwotnie (2600–2500 p.n.e.), powierzchnie ścian były rzeźbione na gładko – ściana po prawej stronie. Następnie (2500–2400 p.n.e.), zostawały przerzeźbiane mozaikami imitującymi bloki skalne, głazy, kamienie lub cegły. Po prawej stronie widoczne są początkowe wyrzeźbienia imitujące bloki skalne. Gdyby cała ściana została podobnie wyrzeźbiona, sprawiałaby wrażenie ściany „zbudowanej ze skalnych bloków”. Creative Commons Autor: ho visto nina volare   4. Akwedukt w Queretaro. Środkowy Meksyk. Monument wyrzeźbiony w długim grzbiecie górskim. Monument ma 74 łuki. Maksymalna wysokość – 23 m; długość 1280 m. Charakter wyrzeźbień w skale bazaltowej, wskazuje na epokę miękkich skał. Widoczne, rzeźbione mozaiki imitujące bloki skalne i kamienie – w pierwotnej, gładkiej powierzchni monumentu. Okres zniszczeń, ok. 2500–2400 p.n.e. Uwagę zwraca wielka, barwiona mozaika imitująca cegły (2500–2400 p.n.e.), która z pewnością nie jest zwykłą cegłą ceramiczną. Tak wielkich cegieł nie wypalano nigdzie na świecie. Źródła podają, że ten słynny akwedukt powstał w okresie od 1726 do 1739 r.  5. 6. Cytadela Dawida, Jerozolima, Izrael. 2009 r. Bloków skalnych nie ma. Monumenty z III tysiącl. p.n.e. były rzeźbione w naturalnych formacjach skalnych, pierwotnie na gładko, ok. 2600–2500 p.n.e. Zaś w okresie zniszczeń, ok. 2500–2400 p.n.e., zostawały przerzeźbiane często mozaiką imitującą bloki, głazy lub kamienie. Neolityczny znak w kształcie długiego ceownika, również wskazuje na III tysiącl. p.n.e. Creative Commons Autor: Alan Cordova  

I Ramesseum Egipt. 2007 r. Ramesseum. I Ramesseum. Zdjęcia ujawniają brak bloków skalnych i monolityczną rzeźbę monumentu. Widoczna neolityczna imitacja cegieł. Uważa się, że Ramesseum zostało „zbudowane” w XIII w p.n.e. 

1.  2.   3.

1. 2. Zamek Edo, Tokio, Japonia. 2008. Granitowy monument wyrzeźbiony w monolitycznej skale i wymozaikowany w imitację dużych bloków. Monument został ewidentnie wyrzeźbiony w litej skale – a nie zbudowany. Gdyby monument (widoczny na zdjęciu) został zbudowany z bloków skalnych, to każdy blok musiałby leżeć na dobrze wypoziomowanej płaszczyźnie głazu znajdującego się pod nim. Creative Commons Autor: Shiny Things   3. Creative Commons Autor: K.Suzuki   3. Makieta w granitowym Zamku Nagoya, Japonia. 2008. Współczesne (niewłaściwe), wyobrażenia o „budowaniu” neolitycznych monumentów, których nigdy nie budowano. Creative Commons Autor: alphalead

1. 2. 3. 4. 5. 6.

1. Abu Simbel, Egipt. 1947 r. Rzeźba imitująca bloki skalne widoczna na nodze posągu i pod łokciem drugiego posągu. Częściowy charakter zniszczeń, dla bogów, miał na celu zachowanie monumentu przy jednoczesnym jego oszpeceniu. Niemal wszędzie na świecie, na monumentach neolitycznych, znajduje się późniejsza (2500–2400 p.n.e.), rzeźba imitująca bloki skalne lub kamienie. Według naszej, „księżycowej hipotezy” Abu Simbel zostało wyrzeźbione w skale piaskowej ok. 2600–2400 p.n.e., a nie jak się obecnie przypuszcza, ok. 1300 p.n.e. A więc jest starsze o ok. 1200 lat.  2. Abu Simbel. Zdjęcie z 1900 r. by Brooklyn Museum   3. 4. Wielki Budda z Leshan, Chiny. Rzeźba skalna sprzed 4500 lat. Wysokość monumentu: 71 m. Skała wapienna. Na nogach kolosalnego Buddy, wyrzeźbiona jest podobna mozaika imitująca bloki skalne, jak na posągach w Abu Simbel i łapach Sfinksa w Gizie. Piękna rzeźba gładzona zostaje w wielu miejscach oszpecona w okresie zniszczeń, m.in. przerzeźbieniami imitującymi bloki skalne. Uważa się, że budowę posągu rozpoczęto w 713 roku.  5. Angkor Wat, Kambodża. Monolityczna skała piaskowa. Oszpecające sylwetkę monumentu wyrzeźbienia imitujące bloki skalne, zostały wykonane po to, aby bogowie widzieli, że ludzie niszczą to, co kazali im zniszczyć. Creative Commons Autor: permanently scatterbrained   6. Kolosy Memnona, Egipt. Monolityczne skały wapienne. Okres gadzony i okres zniszczeń. Kolos po lewej stronie został częściowo przerzeźbiony w początkowym stadium okresu zniszczeń mozaiką imitującą bloki skalne. Creative Commons Autor: crawfish_avenger   I Kolosy (strona tylna) przedstawiają dwa główne okresy epoki miękkich skał. Kolos po prawej (południowy) – pozostał w oryginalnym stanie rzeźby gładzonej, zaś Kolos z lewej, został przerzeźbiony i oszpecony w początkowym stadium okresu zniszczeń, ok. 2500–2400 lat p.n.e. Natomiast od strony frontowej, oba posągi zostały oszpecone przerzeźbieniami imitującymi bloki i kamienie, w okresie zniszczeń.  

1.  2.  3.   4.   5.  6.

1. Sacsahuaman, Cuzco, Peru. 2004 r. Kolosalne rzeźby wykonane w monolitycznej skale wapiennej. Piękna mozaika cyklopowa, wyrzeźbiona pierwotne na gładko (2600–2500 p.n.e.), została w wielu miejscach przerzeźbiona późniejszą mozaiką imitującą kamienie, 2500–2400 p.n.e. Creative Commons Autor: ethanlindsey   2. Świątynia Słońca, Machu Picchu, Peru. Struktury kamienne widoczne na zdjęciu nie zostały „zbudowane”, lecz wyrzeźbione w monolitycznej skale granitowej. Niedokończone mozaikowanie ściany, widoczne po prawej stronie zdjęcia – ujawnia brak bloków skalnych. W okresie gładzonym, ok. 2600–2500 p.n.e., wszystkie monumenty neolityczne były rzeźbione, szlifowane na gładko, tzn. bez żadnych mozajek imitujących głazy, bloki lub kamienie. Później (ok. 2500–2400 p.n.e.), następowały pierwsze, płytkie wyżłobienia mozajek imitujących bloki skalne, głazy lub kamienie. Do końca okresu zniszczeń, (ok. 2400 p.n.e.), mozaiki stawały się coraz drobniejsze, zaś zarysy mozajek ciągle pogłębiano – prawdopodobnie dla zabawy, dla przyjemności.  3. Zamek San Felipe del Morro. Portoryko. W miejscu pierwotnej, gładzonej rzeźby całego monumentu, rzeźbiono, niejako wypalano, nową mozaikę imitującą bloki skalne i kamienie. Na zdjęciu: niedokończone wypalanie (celtem) mozaiki, imitującej bloki skalne, w pierwotnej, gładkiej powierzchni monumentu. Creative Commons Autor: Oquendo   4. Zamek San Felipe del Morro. Początki przerzeźbień gładzonej powierzchni ścian monumentu – rzeźbą imitującą bloki skalne i kamienie. Creative Commons Autor: ZacharyTirrell   5. Zamek San Felipe del Morro. Niedokończone rzeźbienie mozaiki imitującej bloki skalne, w pierwotnej gładkiej powierzchni monumentu. Creative Commons Autor: ZacharyTirrell   6. Akropol Ateński, Ateny, Grecja. 2009 r. Czyżby duże bloki skalne zostały ułożone na gładkiej drodze? Nic podobnego. Jest to niedokończona niwelacja drogi w monolitycznej skale wapiennej. W okresie zniszczeń, nie zniwelowane fragmenty drogi (nieco wyższe od zniwelowanego terenu), zostały wymozaikowane w imitację bloków. Uważa się, że monumenty na Akropolu „wzniesiono” w V w. p.n.e. Creative Commons Autor: xiquinhosilva  

Niemal wszystkie monumenty neolityczne na świecie, pozostały wyrzeźbione tymi dwoma sposobami – rzeźbą gładzoną i rzeźbą okresu zniszczeń. Charakter wyrzeźbień monumentów skalnych, widoczny na całym świecie, jednoznacznie wskazuje na podobny czas, w którym musiały zostać wykonane.

1.    2.   3.    4.

1. Elura, Indie. 2006 r. Niedokończona rzeźba ściany, imitująca mur zbudowany z bloków skalnych. Kolosalne rzeźby zostały wykonane w litej skale bazaltowej. Creative Commons Autor: danchitnis   2. Mur Hadriana, Szkocja. Okres gładzony i okres zniszczeń. Pierwotna, gładzona rzeźba granitowej ściany, została częściowo przerzeźbiona mozaiką imitującą bloki skalne. Creative Commons Autor: Alun Salt   3. Amfiteatr w Arles, Francja. 2008 r. Wyrzeźbiony w monolitycznej skale wapiennej. Pierwszymi wyrzeźbieniami okresu zniszczeń były najczęściej zarysy (imitacje) bloków skalnych. Następnie rzeźbiono imitacje kamieni. Dla zabawy. Uważa się, że amfiteatr „zbudowali” starożytni Rzymianie w I w. Creative Commons Autor: Dano   4. Piramida Borobudur, Jawa, Indonezja. 2007 r. Skała bazaltowa lub andezytowa. Zamiast bloków skalnych, są jedynie wydrążone w skale zamarkowania imitujące bloki. Gdyby bloki skalne, widoczne na zdjęciu, były osobnymi blokami, to nie mogłyby utrzymać się w takim układzie. Zaprawy murarskiej w piramidzie nie ma. Wysokość ok. 35 m, dł. boków: 118 m. Uważa się, że „budowla” powstała w VIII/IX w. Creative Commons Autor: Mark Joseph Lopez

Tego rodzaju wyrzeźbienia w monolitycznych skałach były absolutnie niemożliwe do wykonania w starożytności i średniowieczu. Dlatego powinniśmy założyć, że epoka miękkich skał – rzeczywiście istniała.