Home

 

Jerzy Kijewski

Epoka miękkich skał 3200–2200 p.n.e.

 

Spis treści:  I  Księżycowa hipoteza  I  Początki rzeźbienia monumentów skalnych  I  Imitacje bloków skalnych

I  Imitacje kamieni  I  Imitacje cegieł  I  Okres zniszczeń  I  Znaki na monumentach neolitycznych

I  Drugi potop  I  Piramidy są rzeźbami skalnymi  I  Starożytny Egipt  I  Starożytny Rzym  I  Mit rzymskich dróg

I  Chiński Mur i akwedukty  I  Neolityczne miasta  I  Gigantyczne zniwelowania skał  I  Machu Picchu

I  Menhiry, dolmeny, kromlechy  I  Neolityczne dachówki i dachy  I  Obróbka miękkich skał

I  Celty – narzędzia do obróbki miękkich skał  I  Lista neolitycznych monumentów

I  Słownik  I  O autorze  I  Linki, recenzje

 

Neolitycznych monumentów nie budowano z kamieni, lecz rzeźbiono bezpośrednio w litej skale. Rzeźbienie monumentów neolitycznych, odbywało się poprzez usuwanie materiału kamiennego, aż do uzyskania pożądanego kształtu. Rzucające się w oczy podobieństwa wyrzeźbień wielu monumentów kamiennych, widoczne na całym świecie, jednoznacznie wskazują na podobny czas, w którym musiały zostać wykonane. Wszystkie rzeźby skalne, wymienione na stronie, zostały wykonane ok. 2600–2400 p.n.e.

 

Neolityczne miasta

 

Spis treści:  I Neolityczne miasta  I Neolityczna Wenecja  I Monument Yonaguni w Japonii  I Neolityczne wieże

 

 

Neolityczne miasta

Neolityczne miasta zostały wyrzeźbione w podobnym czasie, co piramidy egipskie. Kamienne miasta, podobnie jak granitowe Machu Picchu w Peru, zostały wyrzeźbione w naturalnej skale, ok. 2600–2400 p.n.e.

 

1.    2.

1. Akershus Fortress, Oslo, Norwegia. 2005 r. Niedokończona niwelacja granitowej (?) skały. Neolit. Rzeźba ścian monumentu została wykonana mozaiką imitującą kamienie, w okresie zniszczeń. Creative Commons Autor: eimoberg   2. Herkulanum, Włochy. 2006 r. Gigantyczne zniwelowania i wyrzeźbienia w naturalnej, bazaltowej skale, wykonane ok. 2600–2500 p.n.e. Tego rodzaju zniwelowań z pewnością nie wykonali starożytni Rzymianie. Uważa się, że Herkulanum zostało „zbudowane” ok. 300 roku p.n.e. Creative Commons Autor: eskeleton  

 

1. 2. 3. 4. 5. 6.

1. Orvieto, Włochy. 2006 r. Bazalt. Neolityczne miasto wyrzeźbione w monolitycznej skale. Niedokończona rzeźba bramy. Po lewej – mur, który nie jest murem, lecz monolityczną ścianą wymozaikowaną w imitację bloków skalnych. Bruk także nie jest brukiem, lecz mozaiką imitującą bruk.  2. Cuzco, Peru. 2005 r. W ścianach – wyrzeźbionych początkowo na gładko – następują wyrzeźbienia imitujące kamienie i bloki skalne. Całość – włącznie z powierzchnią ulicy – została wyrzeźbiona w litej, bazaltowej skale, ok. 2600–2200 p.n.e. Creative Commons Autor: INCA TRAIL   3. Stary Grudziądz, Polska. 2009 r. Charakter wyrzeźbień w monolitycznej skale, oraz liczne znaki neolityczne na ścianach domów, wzmacniają przypuszczenie, że domy pochodzą z III tysiącl p.n.e. Creative Commons Autor: hr.icio   4. Stare Miasto Lublin, Polska. Niedokończona niwelacja terenu skalnego. Neolit. Okres gładzony, okres zniszczeń (imitacja kamieni i cegieł). Creative Commons Autor: Samuel Yu   5. Świątynia w Garni, Armenia. 2006 r. Bazalt. Uważa się, że świątynię „zbudowano” w I w. Creative Commons Autor: almasudi   6. Elura, Indie. Niedokończona niwelacja bazaltowego terenu skalnego. Neolit. Creative Commons Autor: nozomiiqel  

 

1.  2. 3.  4.  5.

1. 2. 3. 4. 5. San Gimignano, Włochy. Neolityczne miasto wyrzeźbione w naturalnej skale bazaltowej, ok. 2600–2200 p.n.e. Manhattan epoki miękkich skał. Pięć tys. lat temu, na bazaltowej górze wznosiło się kilkanaście niemal pionowych, wysokich szczytów. Takich gór było bardzo wiele, zwłaszcza w Europie, Ameryce i Azji. W epoce miękkich skał, w owych górach zostały wyrzeźbione miasta, zamki, katedry i inne okazałe monumenty. 2500 lat p.n.e. miasto było już wyrzeźbione. Następnie, w okresie zniszczeń, zaczęło się przerzeźbianie wszelkich powierzchni, mozaiką imitującą bloki, głazy, kamienie i cegły, które trwało do zmierzchu neolitu, tzn. do ok. 2200 lat p.n.e. Gdyby wieże te zostały zbudowane z bloków skalnych, przy zastosowaniu najlepszej nawet zaprawy – nie byłyby dzisiaj w tak idealnym stanie. Tymczasem nawet żaden „kamień narożnikowy” nigdzie nie odpadł, ponieważ struktury te, kamieni w ogóle nie zawierają. W Gimignano jest 14 wież. Uważa się, że miasto zostało założone w VIII w., zaś domy z wieżami „zbudowano” w XIII, XV w.

 

1. 2. 3. 4. 5.

1. Civita, Bagnoregio, Włochy. Neolityczne miasto wyrzeźbione na szczycie bazaltowej góry, ok. 2600–2400 p.n.e. Ulica została wydrążona i wyrzeźbiona w litej skale. Ściany zostały ewidentnie wyrzeźbione w litej skale. Bruk jest jedynie wyrzeźbioną w litej skale mozaiką, imitującą bruk.  2. Vitorchiano, Lazio, Włochy. Prawdopodobnie bazalt. Neolityczne miasto (2600–2200 p.n.e.), wyrzeźbione w podobnym czasie, co piramidy egipskie. Uważa się, że miasto „zbudowano” w średniowieczu. Creative Commons Autor: pizzodisevo   3. Neolityczne miasto skalne Orvieto, Włochy. 2007 r. Skała bazaltowa. 2600–2200 p.n.e. Monumentalne struktury architektoniczne, jak np. Koloseum w Rzymie, były rzeźbione (w monolitycznej skale), w podobny sposób co zewnętrzne ściany, tego neolitycznego miasta – tzn. „z góry w dół”.  4. Orvieto. Niewyskrobane pozostałości skalne zalegają wysoko na ścianach neolitycznego miasta. Świadczy to, że ściany nie zostałt zbudowane lecz wyrzeźbione w litej skale. Gdyby ściany te były zbudowane, to tego rodzaju olbrzymie bryły litej skały, nie mogłyby się w ich strukturze pojawić.  5. Cortona, Włochy. 2008 r. Neolityczne domy wyrzeźbione w bazaltowych formacjach skalnych. Nie ma tu bloków, kamieni, cegieł, tynku ani drewna. Creative Commons Autor: pagehalffull    

I Zamek w Zacatecas, Meksyk. Niedokończona rzeźba bazaltowego zamku wyrzeźbionego w monolitycznej skale.

 

Neolityczna Wenecja

Wiele monumentów neolitycznych, podobnych do okazałych zabudowań miejskich, wykonano w Wenecji, we Włoszech, ok. 2600–2200 p.n.e., kiedy poziom mórz światowych był ok. 30 m niżej niż obecnie. Kiedy poziom mórz podniósł się do stanu obecnego, podtapiając wiele monumentów neolitycznych na świecie, spowodowało to złudzenie, że Wenecja „zapadła się pod wodę”. Zdjęcia satelitarne ukazują przy brzegach Wenecji, na przypuszczalnie niewielkiej głębokości, struktury które mogą być wykonane ręką człowieka, jak choćby kilkukilometrowe, równoległe linie, mogące być neolitycznymi drogami lub ścianami. Gdybyśmy zbadali, na jakiej głębokości zaczynają się monumenty neolityczne w Wenecji, byłby to krok w kierunku dokładniejszego ustalenia, jaki był poziom mórz w neolicie, ok. 2600–2200 lat p.n.e. Podwodne monumenty neolityczne dowodzą ponadto, że epoka miękkich skał przypada na okres, kiedy poziom mórz światowych był przynajmniej 30 m niższy od obecnego. Zatopione struktury neolityczne odnaleziono (w 1969 r.) także blisko Florydy, w Archipelagu Bahama, przy brzegach wysp Bimini i Andros, na głębokości od 6 do 30 metrów. Są to dwie równoległe ściany długości ok. 600 metrów. Podobnie jak Monument Yonaguni w Japonii nie „zapadł się pod wodę”, lecz został zalany morzem, tak samo Wenecja została zalana morzem, którego poziom podnosi się od czasu wyrzeźbienia tego miasta, czyli od 2600 p.n.e.

 

1.      2.      3.

1. Wenecja, Włochy. Neolityczne miasto, wydrążone, wyskrobane i wyrzeźbione w litej, bazaltowej skale, ok. 2600–2200 p.n.e. Neolityczna ulica. Widoczne oszpecenia pięknych, barwionych ścian, mozaiką imitującą cegły.  2. Krzywa wieża w Wenecji. 2007 r. Bazaltowe rzeźby wykonane w naturalnej skale, ok. 2600–2200 p.n.e. Creative Commons Autor: Patrick Denker   3. Pitigliano, Toskania, Włochy. Neolityczne miasto skalne, ok. 2600–2200 p.n.e. Podobnie mogło zostać wyrzeźbione neolityczne miasto Wenecja. Kiedy poziom morza podniósł się, część Wenecji znalazła się pod wodą.

 

Monument Yonaguni w Japonii

U brzegów japońskiej wyspy Yonaguni odkryto, znajdujący się pod powierzchnią morza, olbrzymi monument wykonany ręką człowieka. Wyspa Yonaguni należy do archipelagu Yaeyama i jest najdalej na zachód wysuniętą wyspą Japonii. Yonaguni znajduje się ok. 520 km na południowy zachód od wyspy Okinawa. Wspomniany monument to jedna wielka monolityczna skała wyrzeźbiona na dużym obszarze. Monument mierzy 110–120 m długości i 40–50 m szerokości. Najwyższe fragmenty znajdują się 4,8 m pod powierzchnią morza, natomiast podstawa – około 25 metrów poniżej powierzchni morza. A więc całkowita wysokość tej neolitycznej struktury to ok. 20 m. Oszacowano, że monument powstał ok. 12–8 tys. lat temu, co wydaje się mało prawdopodobne, ponieważ dotychczas nie znaleziono ani jednego monumentu neolitycznego (lub megalitycznego), który by odpowiadał temu przedziałowi czasowemu. Na monumencie Yonaguni nie ma mozaiki imitującej głazy lub kamienie. Dominują prymitywne motywy niwelacyjno–tarasowe. Wszystkie wyrzeźbienia zostały wykonane metodą gładzoną, a więc monument można datować na ok. 2600–2500 lat p.n.e. Widoczne są liczne ślady skrobania–niwelowania tarasów w pionie i w poziomie. Uwagę zwracają nieliczne schody i ślady mozaiki cyklopowej. Wszystkie tarasy i inne wyrzeźbienia wykonane zostały bez jakiegokolwiek użytecznego celu, a więc monument powstawał (podobnie jak piramidy), jako dzieło rzeźbiarskie. Monument Yonaguni także wydaje się być poważnym dowodem na rzecz miękkich kamieni w neolicie.

 

Neolityczne wieże

 

1.   2.  3.  4.

1. Bolonia, Włochy. Wieże wyrzeźbione w monolitycznych skałach bazaltowych, ok. 2600–2200 p.n.e. Obie wieże są krzywe, przy czym wieża mniejsza jest bardziej krzywa. Wyższa wieża ma ponad 97 m wysokości, nniejsza – 48 m. Obie wieże, wyrzeźbione pierwotnie na gładko, zostały w okresie zniszczeń przerzeźbione mozaiką imitującą cegły. Uważa się, że wieże zostały „zbudowane” w XII w. Creative Commons Autor: Patrick Clenet    2. 3. Bolonia, Włochy. Wieża mniejsza. Zdjęcie ukazuje, że wieża „nie przekrzywiła się”, lecz umyślnie została wyrzeźbiona krzywo, ponieważ pierwotna, naturalna, wysoka skała bazaltowa w kształcie zbliżonym do wieży, była przechylona. Nikt przy zdrowych zmysłach nie budowałby krzywych fundamentów pod wysoką wieżę. Jednakże w neolicie monumentów architektonicznych nie budowano, lecz wyskrobywano i rzeźbiono w litej skale. Jeśli wysoka, wysmukła skała wznosiła się krzywo – rzeźbiono monument krzywy.  2. Creative Commons Autor: Kekka  3. Creative Commons Autor: olgite   4. Orvieto, Włochy. 2008 r. Neolityczne miasto. Fragment wnętrza wieży, wyrzeźbionej w litej skale bazaltowej. Creative Commons Autor: Gaspa

 

1.       2.       3.       4.

1. Krzywa wieża w Calatayud, Hiszpania. 2007 r. Neolityczny monument wyrzeźbiony w litej skale, ok. 2600–2200 p.n.e. Creative Commons Autor: lostajy   2. Temple Church, Bristol, Anglia. Monument wyrzeźbiony w monolitycznej skale, ok. 2600–2200 p.n.e. Creative Commons Autor: gothick_matt   3. Krzywa wieża w Wertheim, Niemcy. Wyrzeźbiona w monolitycznej skale, ok. 2600–2200 p.n.e. Creative Commons Autor: beketchai   4. Cytadela Karim Chana, Sziraz, Iran. 2008 r. Krzywa wieża i ściana neolitycznego monumentu. Uważa się, że monument pochodzi z XVII w.

 

I Stary Toruń, Polska. Neolityczne miasto wyrzeźbione w skale piaskowej, ok. 2600–2200 p.n.e. I Krzywa Wieża w Toruniu. Wyrzeźbiona w monolitycznej skale. Rzeźba imitująca cegły została wykonana w okresie zniszczeń, ok. 2500–2400 p.n.e.

 

  1. Calton Hill, Edynburg, Szkocja. Bazaltowy obelisk w otoczeniu innych architektonicznych monumentów neolitycznych, wyrzeźbiony w monolitycznej skale, ok. 2600–2500 p.n.e.

 

 

 

* * *