Home

 

Jerzy Kijewski

Epoka miękkich skał 3200–2200 lat p.n.e.

Spis treści:  I  Księżycowa hipoteza  I  Początki rzeźbienia monumentów skalnych  I  Imitacje bloków skalnych

I  Imitacje kamieni  I  Imitacje cegieł  I  Okres zniszczeń  I  Znaki na monumentach neolitycznych

I  Drugi potop  I  Piramidy są rzeźbami skalnymi  I  Starożytny Egipt  I  Starożytny Rzym  I  Mit rzymskich dróg

I  Chiński Mur i akwedukty  I  Neolityczne miasta  I  Gigantyczne zniwelowania skał  I  Machu Picchu

I  Menhiry, dolmeny, kromlechy  I  Neolityczne dachówki i dachy  I  Obróbka miękkich skał

I  Celty – narzędzia do obróbki miękkich skał  I  Lista neolitycznych monumentów

I  Słownik  I  O autorze  I  Linki, recenzje

 

Neolitycznych monumentów nie budowano z kamieni, lecz rzeźbiono bezpośrednio w litej skale. Rzeźbienie monumentów neolitycznych, odbywało się poprzez usuwanie materiału kamiennego, aż do uzyskania pożądanego kształtu. Rzucające się w oczy podobieństwa wyrzeźbień wielu monumentów kamiennych, widoczne na całym świecie, jednoznacznie wskazują na podobny czas, w którym musiały zostać wykonane. Wszystkie rzeźby skalne, wymienione na stronie, zostały wykonane ok. 2600–2400 p.n.e.

 

Neolityczne dachówki i dachy (ok. 26002400 p.n.e.)

 

Spis treści:  I Neolityczne dachówki  I Neolityczne dachy i sklepienia 

 

 

Neolityczne dachówki

W okresie pierwotnym, 2600–2500 p.n.e., wszystkie dachy na świecie były rzeźbione na gładko, podobnie jak całe struktury architektoniczne. Natomiast ok. 2500–2400 p.n.e., dachy często zostawały przerzeźbiane mozaiką imitującą ceramiczne, prawdziwe dachówki. Neolityczne „dachówki” nie były wypalane z gliny, lecz rzeźbione w litej skale i barwione na czerwono.

 

1.    2.

1. 2. Conques, Aveyron, Francja. 1993 r. Bazalt lub granit. Neolityczny rzeźbiarzkamieniarz „zagalopował się” nieco i wyrzeźbił część imitacji dachówek na pionowych ścianach monumentu. Natomiast komin został przerzeźbiony w imitację kamieni. Creative Commons Autor: PhillipC

 

1.    2.     3.    4.

1. Neolityczny zamek w Mystra. Grecja. Imitacja dachówek została wyrzeźbiona w litej skale i zabarwiona na czerwono.  2. Cartagena, Kolumbia. 2007. Bazalt. Imitacja dachówek została wyrzeźbiona w litej skale i zabarwiona na czerwono. Widoczna rzeźba imitująca cegły. Creative Commons Autor: ho visto nina volare   3. Rzym. Architektoniczna rzeźba wykonana w monolitycznej skale bazaltowej. Imitacja dachówek została wyrzeźbiona w litej skale i zabarwiona na czerwono.  4. Yaeyama, Yonaguni Island, Japonia. 2007. Imitacja dachówek została wyrzeźbiona w litej skale i zabarwiona na czerwono. Creative Commons Autor: sota-k  

 

1.       2.       3.

1. Matera, Włochy. Neolityczne miasto wyrzeźbione w naturalnej skale, 2600–2400 p.n.e. Na pierwszym planie widoczne imitacje dachówek wyrzeźbione „bez sensu”, gdzie woda deszczowa ścieka do wewnątrz monumentu, zamiast na zewnątrz. „Dachówki” neolityczne nie były wypalane z gliny lecz rzeźbione w litej skale. „Dachówki” rzeźbiono dla rzeźbienia, zabawy i po to aby było ładnie, a nie dla funkcji, jaką ma spełniać dachówka.  2. Zamek w Edynburgu, Szkocja. Kolosalna rzeźba architektoniczna, wykonana w monolitycznej, miękkiej wówszas, skale bazaltowej. Imitacja dachówek została wyrzeźbiona w litej skale, podobnie jak cały zamek.  3. Cadiz, Hiszpania. 2006 r. Imitacja dachówek wyrzeźbiona dla zabawy, gdzie woda deszczowa ścieka do wewnątrz monumentu, zamiast na zewnątrz. Creative Commons Autor: micahcraig   I Nakamura House, Okinawa, Japonia. Bazalt. Imitacja dachówek została wyrzeźbiona w litej skale i zabarwiona na czerwono. I Nakamura House.

 

Neolityczne dachy i sklepienia

 

1.     2.    3.    4.

1. Willa Hadriana, Tivoli, Włochy. Neolityczne miasto wyrzeźbione w litej skale bazaltowej ok. 2600–2400 p.n.e. Pierwotna rzeźba gładzona na szczycie monumentu dowodzi, że monument jest rzeźbą wykonaną w monolitycznej skale – a nie budowlą. Nie jest to tynk, ani rzekomy „rzymski beton”. Takiego tynku nie znano w starożytności, który by przetrwał w idealnym stanie 4500 lat. Później, 2500–2400 p.n.e., monument został oszpecony mozaiką imitującą cegły i kamienie. Nie są to ruiny, lecz celowe zniszczenia pierwotnych, architektonicznych rzeźb skalnych – mozaikami okresu zniszczeń. Gładzona, pierwotna rzeźba na szytach neolitycznych monumentów, zachowała się w wielu rejonach świata. Uważa się, że budowę willi w miejscowości Tibur (dziś Tivoli), nakazał cesarz Hadrian w 118 r. n.e. Obecnie spotyka się opinię, mówiącą że liczne sklepienia „budowli” w Tivoli wykonano z „lanej zaprawy”. A więc obok „rzymskiego betonu” mamy teraz „rzymską laną zaprawę”.  2. Willa Hadriana, Tivoli, Włochy. 2008. Creative Commons Autor: pmorgan67   3. Willa Hadriana, Tivoli, Włochy. Sanktuarium Serapisa. Creative Commons Autor: Patrick Denker   I Willa Hadriana, Tivoli.   I Hampi, Indie. Granit. Monument ewidentnie został wyrzeźbiony w litej, monolitycznej skale. Dach monumentu nie został oczywiście odlany z „rzymskiego betonu”.  4. Widok z Akropolu na Ateny. 2007 r. Skała wapienna. Pozostałości skalne wewnątrz monumentu (wyrzeźbione w kształcie charakterystycznych kopuł), nie doczekały się wyrzeźbienia w motywy architektoniczne. Świadczą one że monument został wyrzeźbiony w monolitycznej skale. Creative Commons Autor: Jason-Morrison  

 

1. 2. 3. 4. 5. 6.

1. Fasil Ghebbi, Gonder, Etiopia. Granit. Pierwotnie (2600–2500 p.n.e.), wszystkie zamki w Gonder były wyrzeźbionena gładko, w monolitycznych  skałach. Następnie (2500–2400 p.n.e.), w okresie zniszczeń, zamki zostawały przerzeźbiane mozaiką imitującą bloki skalne, głazy, kamienie lub cegły. Kompleks zamków został w 1979 r. wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Uważa się, że zamki zostały „zbudowane”, począwszy od 1580 roku. Creative Commons Autor: Marc Veraart   2. Zamek Aragonese, Ishcia Ponte. Włochy. Bazalt. Kopuła – rzeźba pierwotna, pod kopułą – mozaika imitująca kamienie. Na pierwszym planie przerzeźbienia mozaiką schyłkową, imitującą kamienie. Uważa się, że zamek zbudowano ok. 474 p.n.e. Creative Commons Autor: Chiara Marra   3. Meczet Janczarów, Chania, Kreta, Grecja. 2009 r. Monument wyrzeźbiony w monolitycznej skale, w neolicie. Uważa się, że meczet „zbudowano” w XVII w. Creative Commons Autor: Marcia_Salviato   4. 5. San Giovanni di Sinis, Sardynia. Włochy. Monument wyrzeźbiony w monolitycznej skale. Dwa okresy miękkich skał: okres gładzony i okres zniszczeń, ok. 2600–2400 p.n.e. Creative Commons Autor: mstefano80   6. Jazd, Iran. 2006 r. Okres gładzony i okres zniszczeń. Uważa się, że historia miasta zaczęła się ok. 3000 lat temu. Creative Commons Autor: My soul in pixel.   I Szczyt Świątyni Hathor w Denderze, w Egipcie, to monolityczna skała piaskowa. Neolit.

 

1.   2.   3.   4.

1. Katedra na Plaza de Armas, Cuzco, Peru. 2005 r. Wyrzeźbiona w monolitycznej skale bazaltowej, ok. (2600–2400 p.n.e.). Dachy niemal wszystkich licznych katedr neolitycznych w Cuzco, to ogromne kopuły litej skały, której nie zdążono wyrzeźbić w motywy architektonicze. Creative Commons Autor: Daquella manera   2. Katedra w Cuzco, Peru. 2007. Ogromne kopuły litej skały stanowią dach katedry. Creative Commons Autor: heldr   3. Katedra w Cuzco, Peru. 2007. Creative Commons Autor: fortes   4. Cuzco, Peru. 1887 r. Podczas kiedy w wysoko ponad miastem Cuzco, w Sacsayhuaman, rzeźbiono tzw. Twierdzę Inków, ze słynną mozaiką cyklopową – w dolinie rzeźbiono w ostańcach bazaltowych, neolityczne miasto Cuzco. Podobnie było w Egipcie, gdzie na wyżynie w Gizie, Sakkarze i Dahszur, rzeźbiono stosunkowo prymitywne piramidy – podczas kiedy w pradolinie Nilu, rzeźbiono neolityczne miasto Kair, że wspaniałymi monumentami, zamkami, twierdzami i ulicami. źródło: public domain Autor: Fergon.

 

I Sevilla, Hiszpania. Kolumny pokryte barwą podobną do brązu. Neolit. Uważa się, że są to rzymskie ruiny.

 

 

 

* * *